Να δοθεί τώρα τέλος στην εξευτελιστική κατάσταση που ζουν οι μετανάστες στα ελληνικά νησιά

Λόγω της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, η οποία επιτεύχθηκε προ δύο ετών, περισσότεροι από 13.000 γυναίκες, παιδιά και άνδρες είναι υποχρεωμένοι να διαμένουν περιορισμένοι σε εξευτελιστικές συνθήκες σε εγκαταστάσεις υποδοχής όπου ήδη υπάρχει υπερπληθυσμός ή να ζουν σε άθλιους αυτοσχέδιους καταυλισμούς στα ελληνικά νησιά, κοντά στην ακτή της Τουρκίας. Η Κάριτας Ευρώπης και η Κάριτας Ελλάς καλούν την ΕΕ και όσους παίρνουν αποφάσεις στην Ελλάδα να μεταφερθούν οι άνθρωποι αυτοί στην ενδοχώρα και να τους δοθεί η ευκαιρία να ξαναχτίσουν τη ζωή τους.

«Αρχικά, όταν φτάσαμε εδώ ήμουν πολύ χαρούμενος. Νιώθαμε ανακουφισμένοι και ασφαλείς. Δεν μας ένοιαζαν οι κακές συνθήκες. Περιμέναμε να μεταφερθούμε σύντομα… Δεν καταλαβαίνω γιατί φέρονται, εδώ, κατά αυτόν τον τρόπο στην οικογένειά μου. Περάσαμε 3 μήνες στη σκηνή, μέσα στην βρωμιά και έναν μήνα σε ένα κοντέινερ μαζί με άλλες οικογένειες. Λυπάμαι που ήρθα εδώ. Θέλω να τελειώσει όλο αυτό» είπε ο Μ.Σ., ένας 42χρονος από το Ιράκ.

Ο ίδιος και η γυναίκα του Ε. Σ., ψυχολόγος, είχαν τρία παιδιά, μέχρι που σκοτώθηκε η 12χρονη κόρη τους. «Μετά από το περιστατικό αυτό, αποφασίσαμε να φύγουμε από το Ιράκ και να έρθουμε στην Ευρώπη για να έχουμε μια καλύτερη ζωή», εξήγησε ο Μ.Σ. στο προσωπικό στο Κάριτας Ελλάς στη δομή υποδοχής προσφύγων και μεταναστών της Βιάλ στο νησί της Χίου. Η οικογένεια έφτασε στη δομή πριν από πέντε μήνες και παραμένει εγκλωβισμένη εκεί περιμένοντας να ολοκληρωθεί η διαδικασία με την αίτηση ασύλου που έχει υποβάλει.

 Από τότε που υπογράφτηκε η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας στις 18 Μαρτίου 2016, οι ομάδες της Κάριτας Ελλάς που δραστηριοποιούνται στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου   συνάντησαν πολλές οικογένειες όπως αυτή που περιγράφεται πιο πάνω και έγιναν μάρτυρες του πώς η συμφωνία έκανε τους ανθρώπους που έφτασαν στα νησιά να υποφέρουν πάρα πολύ καθώς είναι εγκλωβισμένοι μέσα σε απαράδεκτες συνθήκες.

«Είναι ανάξιο των ευρωπαϊκών αξιών, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης προς τους ευάλωτους ανθρώπους να αφήνονται οι άνθρωποι αυτοί για περισσότερο από ένα χρόνο να κατοικούν σε βρώμικους αυτοσχέδιους καταυλισμούς ή σε ανασφαλείς εγκαταστάσεις υποδοχής όπου επικρατεί υπερπληθυσμός, όπου δεν υπάρχουν βασικές υπηρεσίες και υποδομές υγιεινής. Πρέπει ν’ αναληφθεί άμεση δράση για την αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής και να υπάρξει δέσμευση για την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας», λέει η Shannon Pfohman, Διευθύντρια Πολιτικής και Συνηγορίας της Κάριτας Ευρώπης.

Αυτή η αθλιότητα, σε συνδυασμό με το φόβο ότι μπορεί να επιστρέψουν στην Τουρκία και την αβεβαιότητα για το μέλλον, πυροδοτεί άγχος, έντονη ψυχική δυσφορία και απόπειρες αυτοκτονίας. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ανέφερε επίσης ανεξέλεγκτη σεξουαλική βία και παρενόχληση ενάντια σε γυναίκες και παιδιά που ζουν στις δομές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες περιγράφει ως «απαγορευμένες ζώνες» τα μπάνια και τις τουαλέτες μετά τη δύση του ηλίου. Μια γυναίκα ομολόγησε ότι δεν έκανε μπάνιο επί δύο μήνες εξαιτίας του φόβου.

Ενώπιον της κατάστασης αυτής, η Κάριτας επαναλαμβάνει την έκκλησή της προς την ελληνική κυβέρνηση και προς τους Ευρωπαίους ηγέτες να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μετακινηθούν επειγόντως οι άνθρωποι προς την ενδοχώρα προκειμένου να προφυλαχτούν καλύτερα τα ανθρώπινα δικαιώματα των ευάλωτων αυτών ομάδων. Αν και αναγνωρίζει ότι περίπου 7.000 άτομα έχουν μεταφερθεί στην ενδοχώρα μέχρι τώρα, η Κάριτας ενθαρρύνει την άμεση επιτάχυνση των βημάτων της εκκένωσης, καθώς η κατάσταση τείνει να φτάσει σε οριακό σημείο.

Η Κάριτας Ευρώπης υποστηρίζει την έκκληση του Πάπα Φραγκίσκου που ζήτησε να καλωσορίζουμε, να προστατεύουμε, να προωθούμε και να ενσωματώνουμε όσους έρχονται να ζητήσουν τη βοήθειά μας, όπως η οικογένεια του Μ.Σ. και της Ε.Σ. «Θέλω να προσπαθώ κάθε μέρα για το καλύτερο. Δεν χάνω την ελπίδα μου, θέλω να επενδύσω στον εαυτό μου και στην οικογένειά μου, να βρω ένα σπίτι και να τακτοποιηθώ. Θέλω να ξεκινήσω τη ζωή μου πάλι. Θέλω να βοηθήσω τους πρόσφυγες και να εργαστώ σαν ψυχολόγο ξανά».