Παρουσίαση της Caritas Europa

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ

by caritas-hellas Απρίλιος 07, 2017 15:00
Η συνάντηση ήταν αφιερωμένη στις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που προκαλούνται από φυσικές καταστροφές ή από ανθρωπογενείς καταστροφές οι οποίες καταλήγουν σε μαζικά μεταναστευτικά κύματα, με μεγάλους αριθμούς ευάλωτων μεταναστών. Ειδική προσοχή αποδόθηκε στα ζητήματα που σχετίζονται με τη διαχείριση των μαζικών μεταναστευτικών ρευμάτων από τις χώρες που ταλανίζονται από πολεμικές συρράξεις. 
 
Στόχος της συνάντησης ήταν να παρουσιαστούν εργαλεία, μηχανισμοί και οι καλύτερες πρακτικές που παρέχουν ισορροπία ανάμεσα στη διευκόλυνση της μετακίνησης, την προστασία αυτών που διασχίζουν τα σύνορα σε έκτακτες καταστάσεις και στην ασφάλεια των εθνικών συνόρων. 
 
Η συζήτηση δομήθηκε επί των ακόλουθων θεμάτων: 
- εθνικό και διεθνές νομικό πλαίσιο που αφορά τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης
- οι δραστηριότητες των οργανώσεων και των ανθρώπων που υλοποιούν και εφαρμόζουν τη νομοθεσία
- τεχνικές συνθήκες και υποδομή για την παροχή ασφάλειας τόσο στα σύνορα αλλά και για τους μετανάστες
- χρηματοδότηση των συστημάτων διαχείρισης των συνόρων και της μετανάστευσης
- συνεργασία μεταξύ των παραγόντων που εμπλέκονται στη διαχείριση εκτάκτων καταστάσεων
 
Οργανώτριες χώρες: Ουγγαρία και Μολδαβία
Τοποθεσία: Βουδαπέστη
Ημερομηνία: 23 – 24 Μαρτίου 2017
 
 
 
                                                                                                 Παρουσίαση της Caritas Europa από τον Thomas Hackl
                                                                       Συντονιστή του εθνικού προγράμματος έκτακτης ανάγκης της Caritas Ρουμανίας 
                                                                                        και μέλος της ομάδας ανθρωπιστικής δράσης της Caritas Europa 
 
Καταρχήν επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω πολύ τους διοργανωτές που προσκάλεσαν τις Caritas και εμένα σε ένα τόσο σημαντικό συνέδριο υψηλού επιπέδου. Είμαστε χαρούμενοι που εκπροσωπούμε την κοινωνία των πολιτών και φέρνουμε την προοπτική μιας οργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών σε αυτήν την τόσο πολύπλοκη κατάσταση έκτακτης ανάγκης. 
 
Η Caritas Europa είναι ένα δίκτυο 49 Οργανώσεων Μελών που εκπροσωπούν όλες τις χώρες του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ήμασταν πάντα δραστήριοι στην προώθηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, στη μάχη κατά της φτώχειας και στην υποστήριξη των πιο ευάλωτων ανθρώπων. Καθοδηγούμαστε από τις αξίες που θέλουν τον άνθρωπο στο επίκεντρο, από την έννοια της αλληλεγγύης, της δωρεάν προσφοράς, της αδελφοσύνης. Πιστεύουμε στην ειρήνη και στην ανάπτυξη, στη θρησκευτική ελευθερία και στην πολιτισμική διαφορετικότητα. Επίσης, θέτουμε στο επίκεντρο τις αρχές της επικουρικότητας, της συνεργασίας, τον επαγγελματισμό και την ειλικρινή ανησυχία. 
 
Στην πραγματικότητα, στην Caritas Europa έχουμε ένα ξεκάθαρο όραμα για την Ευρώπη, για μια Ευρώπη όπου όλες αυτές οι αξίες θα ξεχωρίζουν και όπου τα κοινωνικά και ανθρώπινα δικαιώματα θα είναι πλήρως σεβαστά και κάθε άτομο, οικογένεια και κοινότητα ενισχύονται ώστε ν’ αναπτυχθούν περαιτέρω. 
 
Για αυτόν το λόγο, φέρνουμε όλα αυτά τα στοιχεία στις ανθρωπιστικές μας δράσεις όπως και σε άλλα πεδία δουλειάς του δικτύου της Caritas Europa, όπως είναι η πολιτική υπεράσπισης και το σημαντικό τμήμα της οργανωτικής ανάπτυξης. Επίσης, όντας παρόντες σε όλες τις περιοχές της Ευρώπης, τολμάμε να πούμε ότι είμαστε μεταξύ των ελάχιστων που συνοδεύουμε κοινότητες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Ασχέτως της φύσης της έκτακτης ανάγκης. 
 
Ταξίδεψα στην Αθήνα για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 2015. Έπρεπε να βοηθήσω τους συναδέλφους μου από την ΚΑΡΙΤΑΣ ΕΛΛΑΣ στην αποτίμηση των ανθρωπιστικών συνεπειών της ολοένα βαθύτερης οικονομικής κρίσης που ταλανίζει τη χώρα. Τότε δεν μιλούσε, ακόμη, κανείς για προσφυγική κρίση. Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις και υπηρεσίες, όμως, προειδοποιούσαν, ήδη, ότι κάτι πρόκειται να συμβεί. Τα σημάδια στην Ελλάδα ήταν ιδιαίτερα ορατά: ο αριθμός των ανθρώπων που έφταναν στα ελληνικά νησιά αυξανόταν. Ο κόσμος εγκλωβιζόταν εκεί και στην Αθήνα. Συνάντησα πολλούς από αυτούς να βρίσκονται εγκατεστημένοι σε δημόσιες πλατείες στην Αθήνα, όπως π.χ. στην πλατεία Βικτωρίας.
 
Οι συνάδελφοί μας από το Κέντρο Προσφύγων της ΚΑΡΙΤΑΣ κατέγραφαν έναν αυξανόμενο αριθμό προσφύγων που ζητούσαν βοήθεια, και στους οποίους προσφέρονταν ζεστά γεύματα και συμβουλευτική. Από αυτήν την επίσκεψη προέκυψε ότι έπρεπε να προετοιμάσουμε ένα πρώτο σχέδιο κοινής δράσης για να στηρίξουμε τόσο τους ανθρώπους που υπέφεραν από την οικονομική κρίση όσο και τον αυξανόμενο αριθμό προσφύγων. Αυτό έγινε λίγο πριν η προσφυγική κρίση προσελκύσει μεγαλύτερη προσοχή από έναν αυξανόμενο αριθμό παραγόντων λόγω των διαστάσεων που έλαβε. 
 
Θα ήθελα να δομήσω τη σημερινή μου παρουσίαση σε τρία βασικά σημεία: 
 
Καταρχήν, να αποσαφηνίσω τις δικές μας θεμελιώδεις πεποιθήσεις και τις βασικές μας αρχές ως ανθρωπιστικές οργανώσεις. Κατά δεύτερον, να σας δώσω μια συνολική εικόνα που αφορά ορισμένες από τις λειτουργίες μας και τα προγράμματά μας κατά μήκος της «λεγόμενης» βαλκανικής οδού. Και τελικά, θα σας παρουσιάσω πώς το δίκτυό μας συνεργάζεται με άλλους, πρώτα από όλα με τις κρατικές αρχές αλλά επίσης και με διεθνείς οργανισμούς ή άλλες ΜΚΟ. 
 
Ας αρχίσω με το πρώτο σημείο – τις κομβικές μας πεποιθήσεις και τις βασικές μας αρχές. Κατά πρώτον, μοιραζόμαστε, εφαρμόζουμε και πιστεύουμε σε ανθρωπιστικές αρχές. Θεμέλιο της δράσης μας είναι η ανθρωπιά, η αμεροληψία, η ουδετερότητα και η ανεξαρτησία. Αυτές οι αρχές της ανθρωπιστικής κοινότητας αναφέρονται στα κοινά έγγραφα, όπως είναι η Ανθρωπιστική Χάρτα και ο Κώδικας Δεοντολογίας του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου, αλλά και των ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ανακούφισης μετά από καταστροφή. 
 
Πιο συγκεκριμένα, συμμεριζόμαστε την θεμελιώδη αρχή της ανθρωπιάς: πιστεύουμε ότι όλα τα ανθρώπινα πλάσματα έχουν γεννηθεί ελεύθερα και ίσα όσον αφορά την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματά τους. Ως μέλος της Καθολικής Εκκλησίας, πιστεύουμε ότι το θεμέλιο αυτής της αρχής είναι θρησκευτικό, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. 
 
Η αρχή της ανθρωπιάς οδηγεί απευθείας στην αντίληψη μας περί του τι είναι προτεραιότητα όσον αφορά την κάλυψη μιας έκτακτης ανθρωπιστικής ανάγκης: κάθε δυνατή δράση θα πρέπει ν’ αναλαμβάνεται προκειμένου να αποτρέψει ή απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο που γεννιέται από κάποια καταστροφή ή από συγκρούσεις. Πιστεύουμε στο δικαίωμα των ανθρώπων, που πλήττονται από καταστροφή ή από συγκρούσεις, να ζουν με αξιοπρέπεια, στο δικαίωμά τους να λαμβάνουν ανθρωπιστική στήριξη, όπως επίσης και στο δικαίωμά τους στην προστασία και στην ασφάλεια.
 
Η παροχή υποστήριξης από μέρους μας είναι αμερόληπτη και χωρίς διακρίσεις, κάτι που σημαίνει ότι βασίζεται στα στοιχεία και στις υπαρκτές ανάγκες. Επίσης, η πρόσθετη αξία τού να έχουμε «ρίζες» μέσα στις κοινότητες πριν και μετά από τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, μας υποχρεώνει να σχεδιάζουμε –χρονικά– για πολύ μπροστά, προκειμένου να θεμελιώσουμε ένα βιώσιμο μέλλον για όλους όσοι ζουν σε ευάλωτες καταστάσεις. 
 
Ως επαγγελματίες στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, θέτουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια στο επίκεντρο όλων των δράσεών μας. Γι’ αυτόν το λόγο, δεν έχει μεγάλη διαφορά το αν δουλεύει κανείς σε κάποιο σταθμό τρένου στα Βαλκάνια, σε κάποια από τις πολλές συνοριακές περιοχές ή σε κάποια άλλη δομή στη συνοριογραμμή. Η πρώτη και κυρίαρχη πλευρά είναι ότι οι μετανάστες είναι άνθρωποι που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη φτώχεια, από τις φυσικές καταστροφές και αναζητούν μια καλύτερη και πιο αξιοπρεπή ζωή. Σε αυτό το στάδιο, δεν μπορεί να είναι πιο σημαντικό από όλα το νομικό τους «καθεστώς». 
 
Η ανθρωπιστική μας υποστήριξη υλοποιείται σε μεγάλο βαθμό, από τις τοπικές οργανώσεις Caritas. Ακόμη και στη Συρία, όπου γίνεται αγώνας για την επιβίωση και για την προσφορά υπηρεσιών μέσα στη χώρα, μπορούμε να στηριζόμαστε σε έναν καλό και αποτελεσματικό τοπικό συνεργάτη. Ακόμη περισσότερο, συνεργαζόμαστε με τις Caritas Λιβάνου και Ιορδανίας όπου ο αριθμός των προσφύγων είναι μετά βεβαιότητας υψηλότερος. Το ίδιο συμβαίνει και στην Τουρκία. Επίσης, η παρέμβαση της Caritas κατά μήκος του βαλκανικού δρόμου δίνει βάρος στην κάλυψη βασικών αναγκών όπως είναι η τροφή, το νερό, τα αγαθά υγιεινής, και στη συνέχεια το να οδηγηθούν οι άνθρωποι αυτοί σε καταφύγια και να τους παρασχεθούν διάφορες υπηρεσίες. Αυτό έγινε ακόμη πιο σημαντικό όταν έκλεισαν τα σύνορα και ολοένα περισσότεροι άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στις χώρες των δυτικών Βαλκανίων, έχοντας λίγους πόρους και διευκολύνσεις για να τους βοηθήσουν. 
 
Ένα από τα πλέον κρίσιμα σημεία της ανταπόκρισης της Caritas στην προσφυγική κρίση έχει υπάρξει και παραμένει η Ελλάδα. Το 2015, η δουλειά μας επικεντρώθηκε στα νησιά, κυρίως στη Λέσβο, στη Χίο και στην Κω, όπου ομάδες της ΚΑΡΙΤΑΣ διένειμαν φαγητό, νερό και υπνόσακους. Σύντομα άρχισαν να υλοποιούνται προγράμματα στην Ειδομένη, στα σύνορα με την πΓΔΜ. Η κατάσταση σε αυτό το μέρος ήταν δύσκολη καθώς χιλιάδες άνθρωποι περίμεναν σε έναν τόπο χωρίς καμία υποδομή να τους επιτραπεί να περάσουν τα σύνορα με την πΓΔΜ. 
 
Η ανταπόκριση της ΚΑΡΙΤΑΣ προς τους ανθρώπους που περίμεναν στην Ειδομένη συμπεριλάμβανε κινητές τουαλέτες, ντους και διανομή μικρών πακέτων φαγητού. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν ολοένα περισσότεροι άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στα σύνορα, από τότε που η πΓΔΜ περιόρισε την είσοδο, αναπτύχθηκαν επιπλέον προγράμματα, συμπεριλαμβανομένης της διανομής ξύλων για καύση προκειμένου να ζεσταθούν, και αγαθών που δεν ήταν τρόφιμα. Το πρόγραμμα της ΚΑΡΙΤΑΣ, όμως, δεν απευθύνθηκε μόνο σε πρόσφυγες σε αυτό το ανεπίσημο προσφυγικό καταυλισμό. Η ΚΑΡΙΤΑΣ στήριξε, παράλληλα, και τον τοπικό πληθυσμό, σε αυτό το μικρό χωριό, για παράδειγμα οικοδομώντας εκ νέου μια παιδική χαρά και καθαρίζοντας την περιοχή. 
 
Εστιάζοντας την προσοχή της στις πιο ευάλωτες ομάδες, ιδιαίτερα γυναίκες που ταξιδεύουν μόνες με μικρά παιδιά, η ΚΑΡΙΤΑΣ προχώρησε σε μια ακόμη σημαντική πρωτοβουλία: το «ξενοδοχείο ΚΑΡΙΤΑΣ» στη Λέσβο. Η ΚΑΡΙΤΑΣ νοίκιασε ένα ολόκληρο ξενοδοχείο και προσέφερε προσωρινή φιλοξενία και κοινωνικές υπηρεσίες σε όσους έπρεπε να μείνουν για μερικές μέρες. 
 
Σήμερα, το όλο πλαίσιό της έχει αλλάξει ριζικά. Από την ιδιαίτερα κινητική αυτή κατάσταση, όπου άνθρωποι προσπαθούσαν γρήγορα να περάσουν από τα Βαλκάνια, σήμερα δεκάδες χιλιάδες βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα. Ζουν, συνήθως, σε πρόχειρους και αυτοσχέδιους χώρους φιλοξενίας εξαρτώμενοι από τις βασικές υπηρεσίες που προσφέρονται από την κυβέρνηση και τις ΜΚΟ. Η ΚΑΡΙΤΑΣ εργάζεται σε διάφορους από αυτούς τους χώρους προσφέροντας κοινωνικές υπηρεσίες και ψυχολογική υποστήριξη αλλά και υλική βοήθεια, στην οποία περιλαμβάνεται και η χορήγηση προπληρωμένων καρτών. 
 
Η ψυχολογική, κοινωνική και νομική συμβουλευτική και βοήθεια προκειμένου να υπάρξει επιτυχής ενσωμάτωση είναι μέρος των υπηρεσιών που η ΚΑΡΙΤΑΣ παρέχει στους πρόσφυγες. 
 
Όλο αυτό γίνεται δυνατό λόγω της αρχής της αλληλεγγύης που δίνει τη δυνατότητα σε άλλες εθνικές Caritas (Αυστρίας, Γερμανίας και Ιταλίας για παράδειγμα) οι οποίες έχουν τα μέσα, να προχωρήσουν πέρα από την απλή ανθρωπιστική βοήθεια. Σε πολλές περιπτώσεις, η χρηματοδότηση έρχεται μόνο από ιδιώτες δωρητές που προσφέρουν τη στήριξή τους, ενώ σε άλλες περιπτώσεις από ιδρύματα που λειτουργούν ως δωρητές, κυβερνήσεις ή την Ευρωπαϊκή Επιτροπή διά της DG-ECHO (Directorate General for European Civil Protection and Humanitarian Aid Operations).
 
Τι σημαίνει, όμως, στην πράξη το «εργάζομαι σε συνεργασία με άλλους παράγοντες»; Επί της ουσίας, η συγκεκριμένη πρόκληση που αντικατοπτρίζει αυτό το προσφυγικό κύμα είναι ότι για τη διαχείρισή του χρειάζεται μεγάλος αριθμός διαφορετικών παραγόντων και εμπλεκομένων, διαφορετικά κυρίαρχα συστήματα, χώρες της ΕΕ και χώρες εκτός ΕΕ. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό είναι ότι η ανταπόκριση σε μια τέτοια κατάσταση κάνει απαραίτητη την εμπλοκή ιδιωτών, δημοσίων και διεθνών δωρητών. Τον τελευταίο χρόνο η DG – ECHO δαπάνησε για πρώτη φορά το υψηλότερο ποσοστό του προϋπολογισμού της για την αντιμετώπιση αυτής της συγκεκριμένης κρίσης. Πόσο προβλέπεται να συνεχίσει αυτό; 
 
Αυτό μας οδηγεί στο τρίτο σημείο της παρουσίασής μου. Καμία από τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που έχουν ενεργοποιηθεί στο πλαίσιο αυτής της ανθρωπιστικής και ανθρώπινης πρόκλησης δεν δρα από μόνη της. Το ίδιο συμβαίνει με την Caritas. Οι υπεύθυνες κρατικές αρχές είναι ο πρώτος παράγοντας που εμπλέκεται ως προς την επικοινωνία, το συντονισμό και τη συνεργασία. Μερικές φορές σε τέτοιου είδους κρίσεις, έχουμε δει κυβερνήσει της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, να προσπαθούν να διατηρήσουν πλήρως τον έλεγχο μιας κατάστασης που δεν είναι διαχειρίσιμη, συχνά ακόμη και αρνούμενες πρόσβαση σε δομές φιλοξενίας στις ανθρωπιστικές οργανώσεις αλλά και τον διάλογο με τους ανθρώπους που εμπλέκονται. 
 
Για παράδειγμα, μια σημαντική τέτοια περίπτωση υπό την έννοια αυτή είναι η Σερβία. Σε αυτήν τη χώρα, στην έναρξη της κρίσης, η κυβέρνηση αποφάσισε να διασφαλίσει πρόσβαση στις προσωρινές δομές φιλοξενίας για πρόσφυγες (π.χ. στο Πρέσεβο στα σύνορα με την πΓΔΜ) μόνο στον Ερυθρό Σταυρό και στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Αυτό έγινε παρά το γεγονός ότι η Caritas Σερβίας είχε αποδείξει ότι είναι ιδιαίτερα έμπειρη στην ανθρωπιστική βοήθεια κατά τη διάρκεια προηγούμενων εκτάκτων καταστάσεων (να αναφέρω μόνο τις πλημμύρες του 2014) και ότι έχει διαθέσιμες πηγές. Παρόλα αυτά, η άμεση πρόσβαση σε πρόσφυγες και μετανάστες δεν επιτράπηκε. Η Caritas έπρεπε να παραδώσει τα είδη πρώτης ανάγκης που είχε στον Ερυθρό Σταυρό για να τα διανείμει αυτός, διαδικασία που δεν ήταν καθόλου ευχάριστη και δεν έδινε και τη δυνατότητα να υπάρξει έλεγχος ή επίδραση επί αυτής. Για άλλη μια φορά, η διαφορά ανάμεσα στην Caritas και σε άλλες οργανώσεις είναι ότι προσπαθούμε να παρέχουμε μια ολοκληρωμένη σειρά υπηρεσιών οι οποίες, ορισμένες φορές, καλύπτουν πολύ περισσότερα από τις βασικές ανάγκες, αντιμετωπίζοντας, αντίθετα, διαφορετικές πτυχές της κάθε μίας ευάλωτης κατάστασης. 
 
Μόνο μετά από μια περίοδο διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση –με την τελευταία να συνειδητοποιεί σαφώς ότι οι ανάγκες ήταν πολύ μεγαλύτερες από ό,τι ανέμεναν– η Caritas Σερβίας πέτυχε να εξασφαλίσει πρόσβαση σε αυτούς που είχαν ανάγκη. Καταρχήν ελέγχοντας τις διανομές, για να γίνει, στη συνέχεια, η πρώτη ΜΚΟ στην οποία επιτράπηκε να στήσει τις δικές δομές διανομής στο Πρέσεβο. 
 
Ίσως αυτό θα μπορούσε να έχει γίνει και νωρίτερα. 
 
Σήμερα, η κατάσταση έχει αλλάξει τελείως. Υπάρχουν περίπου 8.000 άνθρωποι εγκλωβισμένοι στη Σερβία με σχεδόν ανύπαρκτες πιθανότητες να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Ζουν σε δομές φιλοξενίας σε όλη την επικράτεια της χώρας χωρίς πολλές ελπίδες και πιθανότητες ν’ αλλάξει η κατάσταση. Υπάρχει, ήδη, μια γενιά προσφύγων που γεννιούνται στη Σερβία. 
Η Caritas Σερβίας έχει πλήρως ενσωματωθεί στο σύστημα υποστήριξης των ανθρώπων αυτών. Η Caritas, μαζί με άλλες ΜΚΟ, συμμετέχει στις τακτικές συναντήσεις συντονισμού που διοργανώνονται από το Υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων και τη Σερβική Επιτροπή για Πρόσφυγες και Μετανάστες, όπου τα προγράμματα και οι ευθύνες έχουν σαφώς ξεκαθαριστεί.
 
Η Caritas εργάζεται περίπου στο 50% των δομών φιλοξενίας στη Σερβία, προσφέροντας τροφή (ακόμη και καθημερινά ζεστά γεύματα), ρούχα για το χειμώνα, προϊόντα υγιεινής και υλικά απολύμανσης. Η Caritas Σερβίας ενεπλάκη σε μικροδουλειές επισκευών στις δομές, οργάνωσε χώρους φιλικούς στα παιδιά και προσφέρει δραστηριότητες απασχόλησης και μαθήματα γλώσσας για αυτούς που μένουν εκεί. Όλα αυτά τα προγράμματα συγχρηματοδοτούνται από το δίκτυο της Caritas, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή διά του DG – ECHO και από τη γερμανική κυβέρνηση. 
 
Επιτρέψτε μου μερικές σκέψεις πριν κλείσω: 
 
- Οι ΜΚΟ σαν την Caritas έχουν την ικανότητα ν’ ανταποκρίνονται σε ανθρωπιστική κρίση μεγάλου εύρους και είναι σε θέση να το κάνουν και γρήγορα και με ευέλικτο τρόπο. 
- Η παρέμβαση της Caritas και άλλων ανθρωπιστικών ΜΚΟ είναι στο πεδίο των βασικών αναγκών και θέτει τους ανθρώπους στο επίκεντρο όλων των δράσεων. 
- Έχοντας δεσμούς με τον κόσμο, η Caritas εργάζεται για την ενίσχυση των τοπικών κοινοτήτων και επιτρέπει να υπάρχει μακροπρόθεσμο όραμα για την ανθρωπιστική υποστήριξη, με το βλέμμα πέραν από τις κρίσεις και στην εξέλιξη χαρακτηριστικών βιώσιμης ανάπτυξης
- Βλέπουμε την ανάγκη και είμαστε ανοιχτοί σε στενή συνεργασία με κυβερνήσεις και εθνικές και τοπικές διοικητικές δομές. Αλλά αυτό δεν θα το κάνουμε με κάθε κόστος. 
 
Επίσης, όσον αφορά τη διαχείριση της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής ατζέντας η Caritas καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ: 
- Να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για μετεγκατάσταση των 92.454 ατόμων που απομένουν από τους 106.000 για τους οποίους υπήρχε η δέσμευση μετεγκατάστασης και να συνεχιστούν οι προσπάθειες εγκατάστασης όσον αφορά τα 8.082 άτομα που μένουν από τα συνολικά 22.504 για τα οποία είχε διατυπωθεί η συγκεκριμένη υπόσχεση.
- Να θέσουν σε προτεραιότητα το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον πυρήνα όλων των διμερών συμφωνιών με τρίτα κράτη.
- Να διασφαλίσουν δίκαιες και διαφανείς διαδικασίες ασύλου και αξιοπρεπείς συνθήκες υποδοχής.
- Να υποστηρίξουν μέσα στους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς το άνοιγμα πιο ασφαλών και νόμιμων δρόμων για να έρθουν στην Ευρώπη πρόσφυγες και μετανάστες (όπως είναι διά μέσου μετεγκατάστασης, ανθρωπιστικών διαδρόμων, με ανθρωπιστικές βίζες ή διά της οικογενειακής επανένωσης).
- Να μην χρησιμοποιούν ποτέ την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια που απευθύνεται σε προγράμματα μακροπρόθεσμης ανάπτυξης στις χώρες προέλευσης ως εργαλείο για να εμποδίσουν τις μεταναστευτικές ροές.