Αναγνώσματα Παρασκευής 11 και Σαββατοκύριακου 12-13 Αυγούστου

by caritas-hellas Αύγουστος 11, 2017 13:33

Παρασκευή της 18ης εβδομ. της κοινής περιόδου του έτους

Βιβλίο του Δευτερονομίου 4,32-40. 
Ερευνήστε τους αρχαίους καιρούς, πολύ πριν από σας, από τότε που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο πάνω στη γη, αν έγινε ποτέ κάτι τόσο μεγάλο ή αν ποτέ ακούστηκε κάτι σαν κι αυτό, σ' όλόκληρη τη γη.
Υπήρξε ποτέ λαός που άκουσε τη φωνή του Θεού, να του μιλάει μέσα από τη φωτιά, όπως τον ακούσατε εσείς, και να μείνει ζωντανός;
Δοκίμασε ποτέ ένας θεός να έρθει και να πάρει για δικό του ένα έθνος μέσα από ένα άλλο έθνος; Έφερε συμφορές και πόλεμο, έκανε θαύματα και σημεία με δύναμη ακαταμάχητη και με γεγονότα φοβερά και τρομερά; Όλα αυτά τα έκανε για σας ο Κύριος ο Θεός σας στην Αίγυπτο, μπροστά στα μάτια σας. 
Σ' εσάς δόθηκε το προνόμιο να δείτε και να καταλάβετε ότι ο Κύριος, αυτός είναι ο Θεός, κι εκτός απ' αυτόν δεν υπάρχει άλλος.
Από τον ουρανό έκανε ν' ακούσετε τη φωνή του, για να σας διδάξει, και στη γη έκανε να δείτε τη μεγάλη του φωτιά, μέσα από την οποία ακούσατε τα λόγια του.
Αγάπησε τους προγόνους σας και γι' αυτό διάλεξε τους απογόνους τους, δηλαδή εσάς, και σας έβγαλε ο ίδιος από την Αίγυπτο με τη μεγάλη του δύναμη.
Έδιωξε από μπροστά σας έθνη μεγάλα και ισχυρότερα από σας για, να σας φέρει στη δική τους χώρα και να σας τη δώσει για ιδιοκτησία, όπως συμβαίνει σήμερα. 
Αναγνωρίστε το, λοιπόν, σήμερα και κρατήστε το στην καρδιά σας: Ο Κύριος, αυτός είναι Θεός στον ουρανό και στη γη. Δεν υπάρχει άλλος εκτός απ' αυτόν.
Τηρήστε τους νόμους του και τις εντολές του, που εγώ σας δίνω σήμερα, για να ευτυχήσετε εσείς και οι απόγονοί σας και για να ζήσετε πολλά χρόνια στη χώρα, που ο Κύριος, ο Θεός σας, σας δίνει για ιδιοκτησία παντοτινή. 

Ψαλμός 77(76),12-13.14-15.16.21. 
Αναπολώ τ' αξιοθαύμαστά σου έργα, Κύριε, αναθυμάμαι από παλιά τα θαύματά σου. 
Στοχάζομαι όλα τα έργα σου· και μελετώ τ' ανδραγαθήματά σου. 
Θεέ, άγια είναι η κάθε σου ενέργεια· ποιος Θεός είναι μέγας σαν το Θεό μας; 
Εσύ 'σαι ο Θεός που κάνεις θαύματα· γνώρισαν οι λαοί τη δύναμή σου. 
Με την ισχύ σου το λαό σου λύτρωσες· τους απογόνους του Ιακώβ και του Ιωσήφ. 
Οδήγησες καθώς κοπάδι το λαό σου με του Μωυσή το χέρι και του Ααρών. 

Κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο 16,24-28. 
Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει το σταυρό του κι ας με ακολουθεί.
Γιατί όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει· όποιος όμως εξαιτίας μου χάσει τη ζωή του, θα τη βρει.
Τι ωφελείται ο άνθρωπος, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο, χάσει όμως τη ζωή του; Ή τι μπορεί να δώσει ο άνθρωπος αντάλλαγμα για τη ζωή του;
Γιατί ο Υιός του Ανθρώπου θα έρθει με όλη τη λαμπρότητα του Πατέρα του μαζί με τους αγγέλους του, και τότε θα ανταμείψει τον καθένα ανάλογα με τις πράξεις του. 
»Σας βεβαιώνω πως υπάρχουν μερικοί ανάμεσα σ' αυτούς που βρίσκονται εδώ, οι οποίοι δε θα γευτούν το θάνατο, πριν δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται στη βασιλεία του».

Σχόλιο της ημέρας 
Αγίου Παυλίνου της Νόλα (355-431), επισκόπου 

«Ας πάρει τον σταυρό του και ας με ακολουθήσει»

Εκπληρώνοντας το μυστηριώδες σχέδιό της καλοσύνης του, ο Κύριος λαβαίνει την κατάσταση του δούλου και συγκατατίθεται να ταπεινωθεί για χάρη μας μέχρι το θάνατο του σταυρού (Φιλ 2,8). Με αυτή την ορατή ταπείνωση, πραγματοποιεί την εξύψωσή μας μέχρι τον ουρανό,  που είναι εσωτερική και αόρατη.  Κοίταξε σε τι σημείο είχαμε πέσει  από την αρχή, κατάλαβε καλά, είναι το σχέδιο της σοφίας και της καλοσύνης του Θεού που επανήλθαμε στη ζωή. Με τον Αδάμ είχαμε πέσει από υπερηφάνεια. Είναι γι αυτό ταπεινωνόμαστε με το Χριστό ώστε να σβήσουμε το παλαιό σφάλμα με το βιώσουμε την αντίθετη αρετή. Προσβάλαμε τον Κύριο από υπερηφάνεια, γινόμαστε τώρα αρεστοί με την ταπείνωσή μας. 

Ας χαρούμε, ας δοξαστούμε εν Κυρίω που κατέστησε δικό μας το δικό του αγώνα και τη νίκη του, λέγοντάς μας : «Κουράγιο, γιατί νίκησα τον κόσμο» (Ιω 16,33)… Εκείνος, ο αόρατος, θα αγωνιστεί για εμάς και θα νικήσει  μέσα μας. Τότε ο πρίγκιπας του σκότους θα πεταχτεί έξω (Ιω 12,31), γιατί αν δεν διωχτεί από τον κόσμο όπου είναι παντού, διώχτηκε από την καρδιά του ανθρώπου, η πίστη, όταν εισχωρεί μέσα μας, τον διώχνει για να αφήσει τη θέση στο Χριστό, του οποίου η παρουσία αποδιώχνει την αμαρτία… 

Οι Ιεροκήρυκες ας διατηρήσουμε την ευγλωττία τους, οι φιλόσοφοι τη σοφία τους, οι βασιλείς τα βασίλειά τους : για εμάς, η δόξα, τα πλούτη και η βασιλεία είναι ο Χριστός, για εμάς η σοφία, είναι η τρέλα του Ευαγγελίου, για εμάς η δύναμη, είναι η αδυναμία της σάρκας και η δόξα, είναι το σκάνδαλο του σταυρού (1Κορ 1,18-23).

 

Σάββατο της 18ης εβδομ. της κοινής περιόδου του έτους
 

Βιβλίο του Δευτερονομίου 6,4-13. 

Άκου, λαέ του Ισραήλ: Ο Κύριος είναι ο Θεός μας –μόνον ο Κύριος.
Ν' αγαπάς, λοιπόν, τον Κύριο, το Θεό σου, μ' όλη την καρδιά σου, μ' όλη την ψυχή σου και μ' όλη τη δύναμή σου.
Να μείνουν στην καρδιά σου οι εντολές αυτές, που εγώ σήμερα σου δίνω.
Να τις διδάσκεις στα παιδιά σου και να μιλάς γι' αυτές όταν κάθεσαι στο σπίτι σου κι όταν βαδίζεις στο δρόμο, όταν ξαπλώνεις για ύπνο κι όταν σηκώνεσαι.
Να τις δέσεις σαν σημάδι στο χέρι σου και να τις έχεις σαν έμβλημα στο μέτωπό σου, ανάμεσα στα μάτια σου.
Να τις γράψεις στις παραστάδες της πόρτας του σπιτιού σου και στις πύλες της πόλης σου. 
Ο Κύριος, ο Θεός σας, θα σας φέρει στη χώρα που υποσχέθηκε με όρκο στους προγόνους σας, τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ να σας δώσει. Είναι μια χώρα με πόλεις μεγάλες και ωραίες, που δεν τις οικοδομήσατε εσείς,
με σπίτια γεμάτα απ' όλα τα αγαθά, που δεν τα φέρατε εσείς, με δεξαμενές έτοιμες, που δεν τις σκάψατε εσείς, με αμπέλια και λιοστάσια που δεν τα φυτέψατε εσείς. Αφού, λοιπόν, φάτε και χορτάσετε,
προσέξτε, μήπως ξεχάσετε τον Κύριο, που σας έβγαλε από την Αίγυπτο, τον τόπο της δουλείας. 
Να σέβεστε τον Κύριο, το Θεό σας. Αυτόν να λατρεύετε και στ' όνομά του να ορκίζεστε.

Ψαλμός 18(17),2-3.3-4.47.51. 
Θα σε αγαπώ, Κύριε, δύναμή μου. *
Κύριε, στερέωμά μου, καταφυγή μου κι ελευθερωτή μου. 
Θεός μου, βοηθός μου, και σ’ αυτόν θα ελπίζω: *
υπερασπιστής μου, δύναμη σωτηρίας μου, προστάτης μου.

Θα αινέσω και θα επικαλεστώ τον Κύριο * 
και θα σωθώ από τους εχθρούς μου.
Ζει ο Κύριος! Κι ευλογητός ο Υπερασπιστής μου! * 
Κι ας υψωθεί ο Θεός της σωτηρίας μου!

Αυτός δίνει μεγάλες νίκες στον βασιλέα του †
και δείχνει την αγάπη του στον χριστό του, * 

Κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο 17,14-20. 
Όταν έφτασαν στο πλήθος, τον πλησίασε ένας άνθρωπος, γονάτισε μπροστά του και του είπε:
«Κύριε, σπλαχνίσου το γιο μου, γιατί είναι επιληπτικός και υποφέρει· πολλές φορές μάλιστα πέφτει στη φωτιά και στο νερό.
Τον έφερα στους μαθητές σου, αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν».
Ο Ιησούς απάντησε: «Γενιά άπιστη και διεφθαρμένη, ως πότε θα είμαι μαζί σας; Ως πότε θα σας ανέχομαι; Φέρτε τον μου εδώ».
Ο Ιησούς επιτίμησε το δαιμόνιο, και βγήκε απ' αυτόν· από κείνη την ώρα το παιδί γιατρεύτηκε.
Πήγαν τότε ιδιαιτέρως στον Ιησού οι μαθητές και τον ρώτησαν: «Γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να το βγάλουμε;»
«Εξαιτίας της απιστίας σας», τους είπε ο Ιησούς. «Σας βεβαιώνω πως, αν έχετε πίστη έστω και σαν κόκκο σιναπιού, θα λέτε σ' αυτό το βουνό “πήγαινε από 'δω εκεί”, και θα πηγαίνει· και τίποτα δε θα είναι αδύνατο για σας.

Σχόλιο της ημέρας 

Αγίου Θωμά Μορ (1478-1535), άνθρωπος πολιτικός, μάρτυρας 

«Πιστεύω! Βοήθησε την απιστία μου» (Mκ 9,24)

Κανένας δεν μπορεί να δώσει στον εαυτό του την αρετή της πίστης…, η πίστη είναι η δωρεά του Θεού. Όπως το λέει ο άγιος Ιάκωβος : « Τα καλύτερα δώρα, οι καλύτερες δωρεές, έρχονται άνωθεν, έρχονται όλες από τον Πατέρα των φώτων’ (1,17). Όταν αισθανόμαστε λοιπόν ότι η πίστη μας είναι ασθενική, να προσευχηθούμε εκείνον που μας τη δίνει να την δυναμώσει… «Πιστεύω !έλα σε βοήθεια στην απιστία μου» (Μκ 9, 24),  και με τους αποστόλους : «Κύριε αύξησε την πίστη μου» (Λκ 17,5). Στη συνέχεια να μελετήσουμε τα λόγια του Χριστού όταν λέει, αν δεν θέλουμε να αφήσουμε την πίστη μας να γίνει χλιαρή, και μάλιστα να κρυώσει εντελώς ή να χάσει τη δύναμή της με το διασκορπισμένο πνεύμα μας στις μικρότητες του κόσμου, πρέπει να καταφύγουμε σε ένα μικρό δωμάτιο στο βάθος του σπιτιού μας (Μτ 6,6) και να συγκεντρώσουμε την πίστη μας, σταματώντας να δίνουμε σημασία στα παρατράγουδα  του κόσμου. 

Και όπως ο σπόρος του Σιναπιού, που από τη φύση του είναι φλογερός , πρέπει να σπείρουμε την πίστη στον κήπο της καρδιάς μας, αφού πρώτα ξεριζώσουμε  όλα τα αγριόχορτα. Θα μεγαλώσει τόσο που τα πετεινά του ουρανού, δηλαδή όλοι οι άγιοι άγγελοι, θα έλθουν να κατοικήσουν στην ψυχή μας και θα φέρει τον καρπό των αρετών πάνω στα κλαδιά της (Μτ 13,3;1…) Τότε εμπιστευόμενοι στο λόγο του Θεού, θα έχουμε τη βεβαιότητα στις υποσχέσεις του και θα μπορέσουμε να διώξουμε από την καρδιά μας το βουνό των ταλαιπωριών (Μτ 17,20), και αν η πίστη μας είναι αδύναμη και κλυδωνιζόμενη, δεν θα μετακινήσει ούτε μια φάκα. 

 

19η Κυριακή κοινής περιόδου του έτους - Κύκλος Α'

 

Πρώτο βιβλίου των Βασιλειών (Εβδομήκοντα: Βασιλειών Γ') 19,9a.11-13a. 

Εκεί μπήκε σε μια σπηλιά όπου πέρασε τη νύχτα. Τότε του μίλησε ο Κύριος και του είπε: «Τι ζητάς εδωπέρα, Ηλία;»
Τότε ο Κύριος είπε στον Ηλία: «Βγες έξω και στάσου στο βουνό ενώπιόν μου» –εκείνη τη στιγμή θα διάβαινε ο Κύριος. Μεγάλος άνεμος και δυνατός έσχιζε τα βουνά και σύντριβε τους βράχους στο πέρασμά του, αλλά ο Κύριος δεν ήταν σ' εκείνον τον άνεμο. Μετά τον άνεμο έγινε σεισμός, αλλά ούτε στο σεισμό ήταν ο Κύριος.
Μετά το σεισμό ήρθε φωτιά, αλλά ούτε στη φωτιά ήταν ο Κύριος. Και μετά τη φωτιά ακούστηκε ένας ήχος από ελαφρό αεράκι. 
Μόλις το άκουσε ο Ηλίας, σκέπασε το πρόσωπό του με το μανδύα του και βγήκε και στάθηκε στην είσοδο της σπηλιάς. Τότε άκουσε μια φωνή να του λέει: «Τι ζητάς εδωπέρα, Ηλία;»

Ψαλμός 85(84),9ab-10.11-12.13-14. 
Θέλω ν’ ακούσω τι θα πει ο Θεός ο Κύριος: †
θα μιλήσει για ειρήνη στο λαό του και τους αγίους του, *
Η σωτηρία του είναι κοντά σε όσους τον φοβούνται, * 
ώστε να σκηνώσει η δόξα του στη γη μας.

Έλεος κι αλήθεια συναντήθηκαν, * 
δικαιοσύνη και ειρήνη καταφιλήθηκαν.
Από τη γη βλάστησε η αλήθεια, * 
κι από τον ουρανό ανέτειλε η δικαιοσύνη.

Κι αληθινά ο Κύριος θα δώσει ευημερία, * 
και η γη μας θα δώσει τον καρπό της.
Η δικαιοσύνη μπροστά του θα προπορεύεται, * 
και θ’ ανοίγει τον δρόμο στα βήματά του.

Επιστολή προς Ρωμαίους 9,1-5. 
Λέω την αλήθεια –μάρτυράς μου ο Χριστός– δε λέω ψέματα. Η συνείδησή μου, που την κατευθύνει το Άγιο Πνεύμα, μαρτυρεί κι αυτή πως λέω την αλήθεια.
Λυπούμαι πάρα πολύ, και μια θλίψη βαραίνει αδιάκοπα την καρδιά μου.
Φτάνω στο σημείο να εύχομαι να χωριζόμουν εγώ από το Χριστό, αρκεί να πήγαιναν κοντά του οι ομοεθνείς αδερφοί μου.
Είναι οι απόγονοι του Ισραήλ, που ο Θεός τούς έκανε παιδιά του, τους φανέρωσε τη δόξα του, ανανέωσε επανειλημμένα τη διαθήκη του μ' αυτούς, τους έδωσε το νόμο, τη λατρεία και τις υποσχέσεις του.
Είναι απόγονοι των πατριαρχών, κι απ' αυτούς κατάγεται ως άνθρωπος ο Χριστός, ο Θεός, που εξουσιάζει τα πάντα· ας είναι ευλογημένος στους αιώνες· αμήν. 

Κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο 14,22-33. 
Αμέσως ύστερα ο Ιησούς υποχρέωσε τους μαθητές του να μπουν στο καΐκι και να πάνε να τον περιμένουν στην απέναντι όχθη, ωσότου αυτός διαλύσει τα πλήθη.
Αφού διέλυσε τους διέλυσε, ανέβηκε μόνος του στο βουνό να προσευχηθεί. Όταν βράδιασε ήταν μόνος του εκεί.
Στο μεταξύ το καΐκι βρισκόταν κιόλας στη μέση της λίμνης και το παίδευαν τα κύματα, γιατί ήταν αντίθετος ο άνεμος.
Κατά τα ξημερώματα, ήρθε ο Ιησούς κοντά τους περπατώντας πάνω στη λίμνη.
Οι μαθητές, όταν τον είδαν να περπατάει πάνω στη λίμνη, τρόμαξαν· έλεγαν πως είναι φάντασμα κι έβαλαν τις φωνές από το φόβο τους.
Αμέσως όμως ο Ιησούς τους μίλησε και τους είπε: «Θάρρος! Εγώ είμαι· μη φοβάστε».
Ο Πέτρος του αποκρίθηκε: «Κύριε, αν είσαι εσύ, δώσε μου εντολή να έρθω κοντά σου περπατώντας στα νερά».
Κι εκείνος του είπε: «Έλα». Κατέβηκε τότε από το πλοίο ο Πέτρος κι άρχισε να περπατάει πάνω στα νερά για να πάει στον Ιησού.
Βλέποντας όμως τον ισχυρό άνεμο φοβήθηκε, κι άρχισε να καταποντίζεται· έβαλε τότε τις φωνές: «Κύριε, σώσε με!»
Αμέσως ο Ιησούς άπλωσε το χέρι, τον έπιασε και του λέει: «Ολιγόπιστε, γιατί σε κυρίεψε η αμφιβολία;»
Και μόλις ανέβηκαν στο καΐκι κόπασε ο άνεμος.
Τότε όσοι ήταν στο καΐκι ήρθαν και τον προσκύνησαν λέγοντας: «Αληθινά, είσαι ο Υιός του Θεού!» 

Σχόλιο της ημέρας 
Ωριγένη (περί το 185-253), ιερέα και θεολόγου 

«Αληθινά είσαι ο Υιός του Θεού»

Όταν θα έχουμε  αντέξει  κατά τις δύσκολες  ώρες της σκοτεινής νύχτας που βασιλεύει τις ώρες της δοκιμασίας,  όταν θα έχουμε αγωνιστεί με τον καλύτερο τρόπο…, να είμαστε σίγουροι ότι προς το τέλος της νύχτας, «όταν η νύχτα θα είναι προχωρημένη και θα φαίνεται η αυγή» (Ρωμ 13,12), ο Υιός του Θεού θα έλθει κοντά μας, βαδίζοντας πάνω στο νερό. Όταν θα τον δούμε να έρχεται, θα συγκλονιστούμε μέχρι τη στιγμή  που θα καταλάβουμε καθαρά ότι είναι ο Σωτήρας που ήλθε ανάμεσά μας.  Πιστεύοντας ότι βλέπουν ένα φάντασμα, θα φωνάξουμε με τρόμο, αλλά εκείνος θα μας πει αμέσως : «Έχετε εμπιστοσύνη, μην φοβάστε». 

Ίσως αυτές οι ενθαρρυντικές  λέξεις θα εγείρουν μέσα μας ένα Πέτρο που βαδίζει προς την τελειότητα, που θα κατέβει από την βάρκα, βέβαιος να έχει ξεφύγει από τη δοκιμασία που τον ταρακουνούσε. Εξ άλλου, η επιθυμία του να πάει προς προϋπάντηση του Ιησού, θα τον κάνει να βαδίσει πάνω στα νερά. Αλλά όπως η πίστη του ήταν ακόμη προβληματική, θα παρατηρήσει  «τη δύναμη του ανέμου», θα φοβηθεί και θα αρχίσει να βυθίζεται . Αλλά θα γλυτώσει από τον κίνδυνο αυτό, όταν θα επικαλεστεί τον Ιησού λέγοντας : «Κύριε, σώσε με!» και μόλις αυτός ο Πέτρος θα έχει τελειώσει να επικαλείται τον Ιησού, ο Λόγος θα εκτείνει το χέρι του προσφέροντας τη βοήθειά του και θα τον συγκρατήσει τη στιγμή που αρχίζει να βυθίζεται,  επιτιμώντας τον για τη λίγη πίστη του και για τις αμφιβολίες του.  Παρατηρήσετε : δεν είπε : «άπιστε» αλλά άνθρωπε με λίγη πίστη» και ότι γράφτηκε : «Γιατί αμφέβαλες ;» δηλαδή : «είχες λίγη πίστη, αλλά παρασύρθηκες από το αντίθετο ρεύμα». Και εκείνη τη στιγμή ο Ιησούς και ο Πέτρος  θα ανέβουν στη βάρκα, ο άνεμος θα κοπάσει και οι επιβάτες, αντιλαμβανόμενοι από ποιο κίνδυνο διέφυγαν θα προσκυνήσουν τον Ιησού λέγοντας : «Αληθινά είσαι ο Υιός του Θεού». Τα λόγια αυτά τα είπαν οι μαθητές που ήσαν κοντά στον Ιησού μέσα στη βάρκα. 

 

 

 

Date: 
Παρασκευή, Αύγουστος 11, 2017 - 13:30 to Κυριακή, Αύγουστος 13, 2017 - 23:30