Αναγνώσματα της πρώτης Παρασκευής του μήνα και του Σαββατοκύριακου

by caritas-hellas Αύγουστος 04, 2017 12:50

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Παρασκευή της 17ης εβδομ. της κοινής περιόδου του έτους

Βιβλίο του Λευιτικού 23,1.4-11.15-16.27.34b-37. 
Ο Κύριος έδωσε εντολή στο Μωυσή
Οι γιορτές του Κυρίου, στις οποίες θα συγκαλείτε ιερές συνάξεις και θα τις γιορτάζετε στον καθορισμένο καιρό τους, είναι οι ακόλουθες: 
Τη δέκατη τέταρτη μέρα του πρώτου μήνα το βράδυ, είναι το Πάσχα του Κυρίου.
Τη δέκατη πέμπτη του ίδιου μήνα, θα είναι η γιορτή των Αζύμων. Εφτά μέρες συνέχεια θα τρώτε ψωμί χωρίς προζύμι.
Την πρώτη μέρα θα έχετε ιερή σύναξη. Δε θα κάνετε καμιά χειρωνακτική εργασία.
Εφτά μέρες θα προσφέρετε στον Κύριο θυσία που γίνεται με φωτιά· την έβδομη μέρα θα έχετε ιερή σύναξη. Δε θα κάνετε καμιά χειρωνακτική εργασία. 
Επίσης ο Κύριος έδωσε στους Ισραηλίτες και τις ακόλουθες οδηγίες μέσω του Μωυσή: Όταν μπείτε στη χώρα που εγώ θα σας δώσω και μαζέψετε τη σοδειά της, από τα πρώτα δεμάτια της συγκομιδής σας θα φέρετε ένα στον ιερέα.
[…]
Αυτός, την επομένη του Σαββάτου, θα το προσφέρει με την ειδική τελετουργική κίνηση στον Κύριο, ώστε να γίνετε ευπρόσδεκτοι.
Έπειτα θα μετρήσετε εφτά πλήρεις εβδομάδες από την επόμενη του Σαββάτου εκείνου, που θα φέρετε το δεμάτι να το προσφέρετε με την ειδική τελετουργική κίνηση στον Κύριο.
Θα μετρήσετε πενήντα μέρες ως την επόμενη του έβδομου Σαββάτου και τότε θα προσφέρετε στον Κύριο νέα αναίμακτη θυσία από σιτηρά.
[…]
Την πρώτη μέρα θα γίνεται ιερή σύναξη. Δεν θα κάνετε καμιά χειρωνακτική εργασία.
Εφτά μέρες συνέχεια θα προσφέρετε στον Κύριο θυσία που γίνεται με φωτιά. Την όγδοη μέρα θα συγκαλείτε ιερή σύναξη και θα προσφέρετε θυσία που γίνεται με φωτιά. Αυτή θα είναι πανηγυρική συγκέντρωση. Δεν θα κάνετε καμιά χειρωνακτική εργασία. 
Αυτές είναι οι καθορισμένες γιορτές του Κυρίου, στις οποίες πρέπει να συγκαλείτε ιερές συνάξεις, για να προσφέρετε στον Κύριο θυσίες που γίνονται με φωτιά: τη θυσία ολοκαυτώματος, την αναίμακτη, τις θυσίες κοινωνίας και τις σπονδές, καθεμιά την ορισμένη μέρα της.

Ψαλμός 81(80),3-4.5-6ab.10-11ab. 
Ψαλμό ανυψώστε, χτυπήστε το τύμπανο, * 
το μελίρρυτο ψαλτήριο με την κιθάρα.
Αντιχήστε τη σάλπιγγα στη νεομηνία, * 
την ημέρα της πανσέληνου, στην πανήγυρί μας.

Επειδή για τον Ισραήλ είναι πρόσταγμα, * 
του Θεού του Ιακώβ διάταγμα.
Το έδωσε στον Ιωσήφ ως εχέγγυο, * 
όταν αυτός εξήλθε από τη γη της Αιγύπτου. 

Άκουσα φωνή που δεν τη γνώριζα: †
Δεν θα υπάρχει άλλος θεός για σένα,* 
ούτε ξένο θεό θα προσκυνήσεις.
Διότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου, †

που σ’ εξήγαγα από τη γη της Αιγύπτου: *

Κατά Ματθαίο Αγιο Ευαγγέλιο 13,54-58. 
Πήγε στην πατρίδα του και τους δίδασκε στη συναγωγή τους, κι αυτοί απορούσαν κι έλεγαν: «Από πού απέκτησε αυτός τη σοφία τούτη κι αυτές τις θαυματουργικές δυνάμεις;
Αυτός δεν είναι ο γιος του ξυλουργού; Η μητέρα του δεν λέγεται Μαριάμ και οι αδερφοί του Ιάκωβος, Ιωσής, Σίμων και Ιούδας;
Κι οι αδερφές του δε μένουν όλες στον τόπο μας; Από πού, λοιπόν, τα κατέχει όλα αυτά;»
Κι αυτό τους δημιουργούσε εμπόδιο να τον πιστέψουν. Τότε ο Ιησούς τους είπε: «Δεν υπάρχει προφήτης που να μην τον περιφρονούν οι συμπατριώτες του κι η οικογένειά του».
Και δεν έκανε εκεί πολλά θαύματα εξαιτίας της απιστίας τους. 

Σχόλιο της ημέρας 

Αγίου Βερνάρδου (1091-1153), μοναχού Καρθουσιανού και Διδασκάλου της Εκκλησίας 

«Δεν είναι ο γιος του ξυλουργού ;»

        Αδελφοί, θυμηθείτε τον πατριάρχη Ιωσήφ …, από τον οποίο ο Ιωσήφ, ο νυμφίος της Μαρίας, δεν κληρονόμησε μόνο το όνομα, αλλά και την αγνότητα, την αθωότητα και τις χάριτες … Ο πρώτος έλαβε από τον ουρανό την κατανόηση των ονείρων (Γεν.40,41), ο δεύτερος έλαβε όχι μόνο τα μυστικά του ουρανού, αλλά και την τιμή να συμμετέχει σ’ αυτά. Ο πρώτος πρόβλεψε στη συντήρηση ενός ολόκληρου λαού, προμηθεύοντάς του το σιτάρι με αφθονία (Γεν.41,55), Ο δεύτερος τέθηκε φύλακας του ζωντανού άρτου, που οφείλει να δώσει τη ζωή σ’ ολόκληρο τον κόσμο και στον ίδιο τον εαυτό του (Ιω.6,51). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ιωσήφ, ο οποίος είχε αρραβωνιαστεί με τη μητέρα του Λυτρωτή, υπήρξε άνθρωπος καλός και πιστός  ή καλύτερα «υπηρέτης σίγουρος και ενήμερος» (Μτ.25,21) που ο Κύριος τοποθέτησε πάνω στην οικογένειά του για να είναι η παρηγορία της μητέρας του. Ο πατέρας τροφοδότης της ανθρώπινης φύσης του, ο πιστός συνεργάτης του σχεδίου του πάνω στον κόσμο.

        Και ήταν από το γένος του Δαβίδ …, απόγονος γένους βασιλικού, ευγενής από τη γέννησή του, αλλά πιο ευγενής ακόμη από την καρδιά. Να, ήταν αληθινά γιος του Δαβίδ, όχι μόνο εξ αίματος, αλλά επίσης εκ της πίστεώς του, εκ της αγιότητάς του, εκ του ζήλου του στην υπηρεσία του Θεού. Στο πρόσωπο του Ιωσήφ, ο Κύριος βρήκε αληθινά, όπως και στο Δαβίδ, «έναν άνθρωπο σύμφωνο με την καρδιά του» (1Σαμ.13,14), στον οποίο μπόρεσε να εμπιστευτεί με απόλυτη σιγουριά, το πιο κρυφό μυστικό της καρδιάς του. Του αποκάλυψε «τις πιο κρυφές προθέσεις της Σοφίας του» Ψ.50,8). Του έδωσε να γνωρίσει ένα μεγαλείο που κανένας πρίγκιπας αυτού του κόσμου γνώρισε ποτέ. Τον αξίωσε να δει «αυτό που τόσοι βασιλείς και προφήτες επιθύμησαν να δουν και δεν το είδαν», να ακούσει αυτόν που πολλοί επιθύμησαν «να ακούσουν και δεν το άκουσαν» (Λκ.10,24). Και όχι μόνο να τον δει και να τον ακούσει, αλλά και να τον πάρει στην αγκαλιά του, να τον οδηγήσει από το χέρι, να τον σφίξει στην καρδιά του, να τον αγκαλιάσει, να τον τροφοδοτήσει, να τον προστατέψει.

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Σάββατο της 17ης εβδομ. της κοινής περιόδου του έτους

Βιβλίο του Λευιτικού 25,1.8-17. 
Πάνω στο όρος Σινά ο Κύριος έδωσε εντολή στο Μωυσή
»Έπειτα θα μετρήσετε εφτά εβδομάδες ετών, δηλαδή συνολικά σαράντα εννιά χρόνια.
Και τη δέκατη μέρα του έβδομου μήνα του πεντηκοστού έτους, θα ηχήσετε δυνατά τις σάλπιγγες σ' όλη τη χώρα και θα το ανακηρύξετε άγιο· είναι το ιωβηλαίο έτος. Την ίδια εκείνη ημέρα του Εξιλασμού, θα κηρύξετε απελευθέρωση για όλους τους κατοίκους της χώρας. Κάθε ιδιοκτησία που έχει πουληθεί, θα επιστραφεί στον αρχικό ιδιοκτήτη της και καθένας που έχει πουληθεί ως δούλος, θα γυρίσει στην οικογένειά του.
[…]
Αυτό το πεντηκοστό έτος θα είναι για σας έτος ιωβηλαίο. Δεν θα σπέρνετε ούτε θα θερίζετε αυτό που βλασταίνει από μόνο του, ούτε θα τρυγάτε τα αμπέλια που θα έχουν μείνει ακλάδευτα.
Θα είναι έτος ιωβηλαίο, άγιο για σας. Θα τρώτε μόνον ό,τι θα βλασταίνει από μόνο του στα χωράφια. 
»Κατά το ιωβηλαίο έτος, καθένας θα μπορεί να αποκτήσει πάλι την κυριότητα της ιδιοκτησίας του αν αυτή είχε πουληθεί.
Έτσι, όταν πουλάτε ή αγοράζετε, μην ξεγελάτε ο ένας τον άλλο.
Όταν αγοράζετε ή πουλάτε στο συμπολίτη σας θα υπολογίζετε τα χρόνια της συγκομιδής μέχρι το επόμενο ιωβηλαίο.
Όσο περισσότερα χρόνια απομένουν, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η τιμή της αγοράς και όσο λιγότερα χρόνια απομένουν τόσο μικρότερη θα είναι· γιατί εκείνο που μεταβιβάζεται είναι ο αριθμός των χρόνων της συγκομιδής.
Κανείς σας να μην εκμεταλλεύεται το διπλανό του, αλλά να σέβεστε το Θεό σας· εγώ, ο Κύριος, είμαι ο Θεός σας. 

Ψαλμός 67(66),2-3.5.7-8. 
Ο Θεός να μας ελεήσει και να μας ευλογήσει, * 
να λάμψει επάνω μας το πρόσωπό του, 
για να γίνει γνωστός επάνω στη γη ο δρόμος σου, * 
και η σωτηρία σου σε όλα τα έθνη. 

Ας ευφρανθούν κι ας αγαλλιάσουν τα έθνη,† 
επειδή κρίνεις τους λαούς με δικαιοσύνη * 
και τα έθνη καθοδηγείς στη γη επάνω.
Η γη έδωσε τον καρπό της, * 

να μας ευλογήσει ο Θεός, ο Θεός μας.
Ο Θεός να μας ευλογήσει, * 
και να τον φοβηθούν όλα της γης τα πέρατα. 

Κατά Ματθαίο Αγιο Ευαγγέλιο 14,1-12. 
Εκείνο τον καιρό, άκουσε ο τετράρχης Ηρώδης για τον Ιησού
και είπε στους δούλους του: «Αυτός είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, που αναστήθηκε από τους νεκρούς και γι' αυτό κάνει θαύματα». 
Ο Ηρώδης είχε πιάσει τον Ιωάννη, τον είχε δέσει και τον είχε ρίξει στη φυλακή εξαιτίας της Ηρωδιάδας, της γυναίκας του αδερφού του, του Φίλιππου.
Γιατί ο Ιωάννης του έλεγε: «Δε σου επιτρέπεται να την έχεις αυτή για γυναίκα».
Ο Ηρώδης ήθελε να τον σκοτώσει, αλλά φοβόταν τον κόσμο, γιατί τον πίστευαν για προφήτη. 
Την ημέρα που ο Ηρώδης γιόρταζε τα γενέθλιά του, η θυγατέρα της Ηρωδιάδας χόρεψε μπροστά στους καλεσμένους κι άρεσε στον Ηρώδη.
Γι' αυτό της υποσχέθηκε με όρκο να της δώσει ό,τι του ζητήσει.
Αυτή, με την καθοδήγηση της μάνας της, του είπε: «Δώσε μου εδώ στο πιάτο το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή».
Ο βασιλιάς στενοχωρήθηκε, επειδή όμως είχε ορκιστεί μπροστά στους καλεσμένους, πρόσταξε να της το δώσουν.
Έστειλε, λοιπόν, ανθρώπους κι αποκεφάλισαν τον Ιωάννη μέσα στη φυλακή·
έφεραν το κεφάλι του σ' ένα πιάτο και το έδωσαν στο κορίτσι, κι αυτή το πήγε στη μάνα της.
Πήγαν τότε οι μαθητές του Ιωάννη και σήκωσαν το σώμα και το έθαψαν, κι ύστερα πήγαν και το ανάγγειλαν στον Ιησού. 

Σχόλιο της ημέρας

Από την Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας § 2471-2474

Το μαρτύριο του Ιωάννη του Βαπτιστή, μαρτυρία στην αλήθεια

        Εμπρός στον Πιλάτο, ο Χριστός διακηρύττει ότι «ήλθε να δώσει μαρτυρία στην αλήθεια» (Ιω.18,37). Ο χριστιανός δεν πρέπει «να ντρέπεται να δίνει μαρτυρία στον Κύριο» (2Τιμ.. 1,8). Σε περιστάσεις που απαιτούν την επιβεβαίωση της πίστεως, ο χριστιανός οφείλει να την ομολογήσει χωρίς διφορούμενα, κατά το παράδειγμα του Παύλου απέναντι στους δικαστές. Έχει χρέος να διαφυλάξει «μια συνείδηση άμεμπτη εμπρός στον Κύριο και εμπρός στους ανθρώπους» (Πραξ.24,16)

        Το καθήκον των χριστιανών να πάρουν ενεργό μέρος στη ζωή της Εκκλησίας τους ωθεί να ενεργούν ως μάρτυρες του Ευαγγελίου και με τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από αυτό. Η μαρτυρία αυτή σημαίνει μετάδοση της πίστεως με τα λόγια και με τα έργα. Η μαρτυρία είναι μια πράξη δικαιοσύνης που αποκαθιστά ή κάνει γνωστή την αλήθεια : «Όλοι οι χριστιανοί όπου και αν ζουν, είναι υποχρεωμένοι να φανερώνουν … με το παράδειγμα της ζωής τους και με τη μαρτυρία του λόγου τους, το νέο άνθρωπο που ενδύθηκαν στο Βάπτισμα και τη δύναμη του Πνεύματος του Αγίου που τους ενδυνάμωσε με το Μυστήριο του Χρίσματος» (Βατικανή Β’)

        Το μαρτύριο είναι η ύψιστη μαρτυρία που αποδίδεται στην αλήθεια της πίστεως. Εκφράζει μια μαρτυρία που φθάνει μέχρι το θάνατο. Ο μάρτυρας αποδίδει  μαρτυρία στο Χριστό, νεκρό και αναστημένο, στον οποίο είναι ενωμένος με την αγάπη. Αποδίδει μαρτυρία στην αλήθεια της πίστεως και στη χριστιανική διδασκαλία. Υπομένει το θάνατο με μια πράξη δύναμης…  Με περίσσια φροντίδα η Εκκλησία συγκέντρωσε τις αναμνήσεις εκείνων που έφθασαν μέχρι την ύστατη μαρτυρία της πίστεώς τους. Είναι τα απομνημονεύματα των μαρτύρων. Αποτελούν τα αρχεία της αλήθειας γραμμένα με γράμματα από αίμα… : «Σε ευλογώ που με έκρινες άξιο γι’ αυτήν την ημέρα και γι’ αυτή την ώρα, άξιο να συμπεριληφθώ στον αριθμό των μαρτύρων … Διατήρησες την υπόσχεσή σου, Θεέ της πιστότητας και της αλήθειας. Γι’ αυτή τη χάρη και για όλα αυτά, σε δοξάζω, σε ευλογώ, σε τιμώ δια μέσω του  αιώνιου και ουράνιου Αρχιερέα, Ιησού Χριστού, το αγαπημένο παιδί σου» (Άγιος Πολύκαρπος).

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Εορτή της Μεταμόρφωσης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού

Βιβλίο του προφήτη Δανιήλ 7,9-10.13-14. 
Συνέχισα να παρατηρώ, μέχρις ότου τοποθετήθηκαν θρόνοι και κάθισε ο Προαιώνιος. Το ένδυμά του ήταν λευκό σαν το χιόνι και η κόμη του κεφαλιού του σαν καθαρό μαλλί. Ο θρόνος του ήταν από φλόγες φωτιάς και είχε πύρινους τροχούς.
Από μπροστά του ξεπηδούσε και κυλούσε ένα ποτάμι φωτιάς. Εκατομμύρια και δισεκατομμύρια όντα στέκονταν μπροστά του έτοιμα να τον υπηρετήσουν. Στήθηκε, λοιπόν, το δικαστήριο κι ανοίχτηκαν τα βιβλία.
Τα οράματά μου συνεχίζονταν στη διάρκεια της νύχτας: Μέσα στα σύννεφα του ουρανού είδα να έρχεται κάποιος που έμοιαζε με άνθρωπο· έφτασε μέχρι τον Προαιώνιο και οδηγήθηκε μπροστά του.
Σ' αυτόν δόθηκαν εξουσία και δόξα και βασίλεια, ώστε όλοι οι λαοί, κάθε εθνικότητας και γλώσσας, να τον υπηρετούν. Η εξουσία του θα είναι αιώνια κι ατελεύτητη και το βασίλειό του δεν θα καταστραφεί ποτέ. 

Ψαλμός 97(96),1-2.5-6.9. 
Ο Κύριος βασίλευσε! Η γη ας αγαλλιάσει, * 
ας ευφρανθούν τα νησιά τ’ αναρίθμητα. 

Νέφη και ομίχλη τριγύρω του, * 
δικαιοσύνη και δίκαιο στηρίζουν τον θρόνο του. 
Τα όρη σαν κερί έλιωσαν από την παρουσία του Κυρίου, * 
από την παρουσία του Κυρίου η γη ολόκληρη. 

Ανήγγειλαν οι ουρανοί τη δικαιοσύνη του * 
και είδαν όλοι οι λαοί τη δόξα του. 
Επειδή εσύ Κύριε, Ύψιστος σε όλη τη γη επάνω, * 
ψηλότερα απ’ όλους τους θεούς υπερυψώθηκες. 

Δεύτερη Επιστολή του Αποστόλου Πέτρου 1,16-19. 
Δε βασιστήκαμε, λοιπόν, σε περίτεχνους μύθους για να σας γνωστοποιήσουμε τη δυναμική έλευση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Έχουμε δει με τα ίδια μας τα μάτια το μεγαλείο του·
τότε που ο Θεός Πατέρας τού έδωσε τιμή και δόξα, και η ένδοξη μεγαλοπρέπειά του αναφώνησε γι' αυτόν μια τέτοια φωνή: «Αυτός είναι ο αγαπητός μου Υιός· αυτός είναι ο εκλεκτός μου».
Κι αυτήν τη φωνή την ακούσαμε που ερχόταν από τον ουρανό εμείς οι ίδιοι, που ήμασταν μαζί του στο άγιο εκείνο βουνό.
Κι έτσι είμαστε περισσότερο βέβαιοι για την αλήθεια του κηρύγματος των προφητών, που καλά κάνετε και το προσέχετε σαν φως που φέγγει στο σκοτάδι, ωσότου γλυκοχαράξει το πρωί κι ανατείλει στις καρδιές σας ο αυγερινός.

Κατά Ματθαίο Αγιο Ευαγγέλιο 17,1-9. 
Ύστερα από έξι μέρες, παίρνει ο Ιησούς μαζί του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, τον αδερφό του, και τους ανεβάζει σ' ένα ψηλό βουνό.
Εκεί μεταμορφώθηκε μπροστά τους· έλαμψε το πρόσωπό του σαν τον ήλιο και τα ενδύματά του έγιναν άσπρα σαν το φως.
Τότε εμφανίστηκε σ' αυτούς ο Μωυσής και ο Ηλίας, και συνομιλούσαν με τον Ιησού.
«Κύριε, είναι ωραία να μείνουμε εδώ!» είπε ο Πέτρος στον Ιησού. «Να κάνουμε, αν θέλεις, εδώ τρεις σκηνές: μια για σένα, μια για το Μωυσή και μια για τον Ηλία».
Ενώ μιλούσε ακόμα, ένα φωτεινό σύννεφο τους σκέπασε, και μέσα από το σύννεφο ακούστηκε μια φωνή που έλεγε: «Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, ο εκλεκτός μου· αυτόν να ακούτε».
Όταν το άκουσαν οι μαθητές, έπεσαν με το πρόσωπο στη γη και φοβήθηκαν πολύ.
Τους πλησίασε τότε ο Ιησούς, τους άγγιξε και τους είπε: «Σηκωθείτε και μη φοβόσαστε».
Σήκωσαν τότε τα μάτια τους και δεν είδαν κανέναν άλλο, παρά τον ίδιο τον Ιησού μόνο του. 
Ενώ κατέβαιναν από το βουνό, τούς πρόσταξε: «Μην πείτε σε κανέναν αυτό που είδατε, ώσπου ν' αναστηθεί ο Υιός του Ανθρώπου από τους νεκρούς».

Σχόλιο της ημέρας

Πέτρου του Ευσεβούς (1092-1156), αββάς του Cluny 

«Το πρόσωπό του έλαμψε ως ο Ήλιος» (Μτ.17,2)

        Τίποτα το εντυπωσιακό που το πρόσωπο του Ιησού έγινε σαν τον ήλιο, εφόσον είναι ο ίδιος, ήλιος. Ήταν ο ήλιος, αλλά κρυμμένος πίσω από ένα σύννεφο. Τώρα το σύννεφο αποσύρθηκε και λάμπει για μια στιγμή. Ποιο είναι το σύννεφο που αποσύρθηκε ; Δεν είναι η ίδια η σάρκα, αλλά η αδυναμία της σάρκας που εξαφανίζεται για μια στιγμή.

        Το σύννεφο αυτό είναι εκείνο για το οποίο μιλάει ο προφήτης : «Ιδού που ο Κύριος θα ανέβει πάνω σ’ ένα ελαφρύ νέφος» (Ησ.19,1) : νέφος της σάρκας που κρύβει τη θεότητα, ελαφρύ, γιατί αυτή η σάρκα δεν φέρει αφ’ εαυτού της κανένα κακό, νέφος που σκεπάζει τη θεϊκή λαμπρότητα, ελαφρύ γιατί οφείλει να υψωθεί μέχρι την αιώνια λαμπρότητα. Είναι το νέφος για το οποίο γίνεται λόγος στο Άσμα των Ασμάτων : «Κάθισα στη σκιά εκείνου που επιθυμώ» (Ασμ.ασ. 2,3). Νέφος ελαφρύ γιατί αυτή η σάρκα είναι η σάρκα του «Αμνού που φέρνει πάνω του τις αμαρτίες του    κόσμου» (Ιω.1,29). Και, όταν πάρει πάνω του τις αμαρτίες, ο κόσμος υψώνεται στα ύψη των ουρανών, έχοντας απαλλαγεί από το βάρος όλων των αμαρτιών.

        Ο ήλιος καλυμμένος από αυτή τη σάρκα δεν είναι «εκείνος που ανατέλλει πάνω στους καλούς και στους κακούς» (Μτ.5,45), αλλά «ο Ήλιος της δικαιοσύνης» (Μαλ.3,20)ο οποίος ανατέλλει μόνο γι’ αυτούς που αγαπούν το Θεό. Συνήθως καλυμμένος από το νέφος της σάρκας, αυτό «το φως που φωτίζει όλους τους ανθρώπους» (Ιω.1,9)λάμπει σήμερα με όλη τη λαμπρότητά του. Σήμερα τιμά αυτή την ίδια σάρκα,  την παρουσιάζει θεοποιημένη στους αποστόλους του, ώστε και οι απόστολοι να την αποκαλύψουν στον κόσμο.

 

Date: 
Παρασκευή, Αύγουστος 4, 2017 - 12:45 to Κυριακή, Αύγουστος 6, 2017 - 23:45