Αναγνώσματα της Τρίτης 25 Ιουλίου

by caritas-hellas Ιούλιος 25, 2017 15:37

Εορτή του Αγίου Ιακώβου, Αποστόλου και Χριστοφόρου, μάρτυρος

Δεύτερη Επιστολή προς Κορινθίους   4,7-15. 

Αλλά εμείς που έχουμε αυτόν το θησαυρό είμαστε σαν τα πήλινα δοχεία· έτσι γίνεται φανερό πως η υπερβολική αξία του θησαυρού αυτού προέρχεται από το Θεό κι όχι από μας.
Αν και μας πιέζουν από παντού, δε μας καταβάλλουν. Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, αλλά δεν απελπιζόμαστε.
Μας καταδιώκουν, ο Θεός όμως δε μας εγκαταλείπει. Μας ρίχνουν κάτω, μα δε χάνουμε τον αγώνα.
Συνεχώς υποφέρουμε σωματικά μετέχοντας έτσι στο θάνατο του Κυρίου Ιησού, για να φανερωθεί στο πρόσωπό μας η ζωή του αναστημένου Ιησού.
Δηλαδή είμαστε ζωντανοί, αλλά εκθέτουμε συνεχώς τον εαυτό μας στο θάνατο για χάρη του Ιησού, ώστε να φανερωθεί στο θνητό μας σώμα η ζωή του Ιησού.
Έτσι, εμάς μας απειλεί συνεχώς ο θάνατος, ενώ εσείς κερδίζετε τη ζωή.
Έχουμε, λοιπόν, την ίδια εμπιστοσύνη στο Θεό, που αναφέρει η Γραφή: Εμπιστεύτηκα τον εαυτό μου στο Θεό, γι' αυτό και μίλησα. Κι εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στο Θεό, γι' αυτό και κηρύττουμε.
Ξέρουμε ότι ο Θεός, που ανέστησε τον Κύριο Ιησού, θα αναστήσει και εμάς δια του Ιησού και θα μας παρουσιάσει μπροστά του μαζί σας.
Όλα, λοιπόν, γίνονται για σας. Έτσι, όσο πιο πολλοί δεχτούν τη χάρη, τόσο πιο μεγάλη θα είναι η ευχαριστία και η δοξολογία προς το Θεό. 

Ψαλμός 126(125),1-2ab.2cd-3.4-5.6. 
Όταν ο Κύριος επανέφερε* 
στη Σιών τους αιχμαλώτους,* 
ήταν σαν να βλέπαμε όνειρο.
Τότε το γέλιο γέμισε το στόμα μας*
κι η γλώσσα μας από χαράς τραγούδια.

Έλεγαν τότε μεταξύ τους τα έθνη:*
«Μεγαλεία έκανε γι’ αυτούς ο Κύριος!»
Μεγαλεία έκανε για μας ο Κύριος,* 
από χαρά πλημμυρίσαμε.

Άλλαξε, Κύριε, την αιχμαλωσία μας,* 
όπως αλλάζεις τους χειμάρρους στο Νότο.
Όσοι σπέρνουν με δάκρυα,* 
με αγαλλίαση θα θερίσουν.

Όταν πήγαιναν, περπατούσαν κι έκλαιγαν,* 
βαστάζοντας τον σπόρο για να σπείρουν. 
Όμως στο γυρισμό θα έρθουν με αγαλλίαση,* 
κουβαλώντας τα δεμάτια τους.

Κατά Ματθαίο Αγιο Ευαγγέλιο 20,20-28. 
Τον πλησίασε τότε η μητέρα των γιων του Ζεβεδαίου με τους γιους της και τον προσκύνησε ζητώντας του μια χάρη.
«Τι θέλεις;» τη ρώτησε. Εκείνη του λέει: «Πες να καθίσουν αυτοί οι δυο γιοι μου στη βασιλεία σου ένας στα δεξιά σου κι ένας στ' αριστερά σου».
Ο Ιησούς αποκρίθηκε: «Δεν ξέρετε τι ζητάτε. Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι του πάθους που θα πιω εγώ ή να βαφτιστείτε με το βάπτισμα με το οποίο θα βαφτιστώ εγώ;» Του λένε: «Μπορούμε».
Τους απαντάει: «Το ποτήρι μου θα το πιείτε, και με το βάπτισμα των παθημάτων μου με το οποίο θα βαφτιστώ εγώ θα βαφτιστείτε. Το να καθίσετε όμως στα δεξιά μου και στ' αριστερά μου δεν μπορώ να σας το δώσω εγώ, αλλά θα δοθεί σ' εκείνους για τους οποίους έχει ετοιμαστεί από τον Πατέρα μου». 
Όταν το άκουσαν αυτό οι υπόλοιποι δέκα μαθητές, αγανάκτησαν με τους δύο αδερφούς.
Τότε ο Ιησούς τους κάλεσε και τους είπε: «Ξέρετε ότι οι ηγέτες των εθνών ασκούν απόλυτη εξουσία πάνω τους και οι άρχοντες τα καταδυναστεύουν.
Σ' εσάς όμως δεν πρέπει να συμβαίνει αυτό, αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, πρέπει να γίνει υπηρέτης σας·
κι όποιος από σας θέλει να είναι πρώτος, πρέπει να γίνει δούλος σας.
Όπως κι ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους». 

Σχόλιο της ημέρας 

Ευσέβιος της Καισάρειας (περί τα 265 – 340), επίσκοπος, θεολόγος και ιστορικός 

Το μαρτύριο του αγίου Ιακώβου, αποστόλου

      Είναι βέβαια, χάρη σε μια δύναμη και από μια βοήθεια του ουρανού που η διδασκαλία της σωτηρίας, ως μια ακτίνα του ήλιου, φώτισε αιφνιδίως όλη τη γη. Πράγματι σύμφωνα με τις Άγιες Γραφές, η φωνή των ευαγγελιστών και των αποστόλων αντήχησε σε όλη τη γη: «ο λόγος τους ως τα πέρατα του κόσμου» (Ψ. 18,5). Και πράγματι σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, ως σε μια περιοχή γεμάτη σιτάρι, οι Εκκλησίες ισχυρές με χιλιάδες ανθρώπους σχηματίστηκαν μαζικά, γεμάτες από πιστούς. (…) 

      Αλλά κάτω από την εξουσία του αυτοκράτορα Κλαύδιου, «ο βασιλιάς Ηρώδης άρχισε να κακοποιεί ορισμένα μέλη της Εκκλησίας, Έτσι θανάτωσε τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Ιωάννη, με τη λόγχη» (Πραξ. 12,1-2). Αναφερόμενος στον Ιάκωβο, ο Κλήμης [της Αλεξάνδρειας] αναφέρει μια αφήγηση άξια να μνημονευτεί γιατί την έχει από τους προκατόχους του: εκείνος που τον οδήγησε στο δικαστήριο είχε συγκινηθεί ακούγοντας τη μαρτυρία του, και δήλωσε ότι και αυτός ήταν χριστιανός. Και οι δύο, αναφέρει, οδηγήθηκαν μαζί στη καταδίκη, και κατά μήκος του δρόμου, ο τελευταίος ζήτησε στον Ιάκωβο να τον συγχωρήσει. Ο Ιάκωβος σκέφτηκε για λίγο και τον αγκάλιασε λέγοντας: «Η Ειρήνη να είναι μαζί σου!». Και έτσι και οι δύο αποκεφαλίστηκαν ταυτόχρονα. 

      Τότε, λέει η αγία Γραφή, βλέποντας αυτό που είχε κάνει με το θάνατο του Ιακώβου άρεσε σε ορισμένους, ο Ηρώδης επιτέθηκε επίσης στον Πέτρο που τον έριξε στη φυλακή. Παρά λίγο να τον θανατώσει επίσης. Αλλά χάρη σε μια θεϊκή εκδήλωση, ένας άγγελος παρουσιάστηκε στον απόστολο τη νύχτα και τον ελευθέρωσε θαυματουργικά από τα δεσμά του, και επιδόθηκε στην αποστολή του κηρύγματος (Πραξ. 12,4-17).

 

Date: 
Τρίτη, Ιούλιος 25, 2017 - 15:30